Transition -7-

posted on 09 Mar 2013 01:25 by himawari-sos-dan in Novel
Transition
 
 
 
 
-7-
 






      กำหนดการของวันนี้ต้องมีการเปลี่ยนแปลงไป เพราะหิมะที่ตกลงมาเมื่อสองวันก่อน ทำให้ในสถานที่ในการจัดรายการจากสวนสาธารณะต้องเปลี่ยนไป และเดิมทีก็เป็นความต้องการของพวกนาจิอยู่แล้ว
ถึงจะเปลี่ยนแปลงแบบกะทันหันไปสักหน่อย ก็ไม่ได้กระทบต่อการทำงานมากนัก ทันทีที่รู้ว่าสถานที่เป้าหมายแรกใช้ไม่ได้ เจ้าของร้านกาแฟที่ผู้กำกับรู้จักจึงบอกให้ผู้กำกับใช้ร้านของเขาได้
นับว่าเป็นวิธีการที่ฉลาด เจ้าของร้านถือโอกาสนี้ใช้โฆษณาร้านของตนไปด้วยและให้สถานที่ถ่ายทำ ถือว่าได้ผลประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย


      ร้านกาแฟขนาดใหญ่และค่อนข้างมีชื่อเสียง ภายในค่อนข้างกว้าง สามารถรองรับคนได้หลายคน การตกแต่งเป็นไปตามรสนิยมของเจ้าของร้านที่ชื่นชอบความทันสมัย โคมไฟ โต๊ะ เก้าอี้ และรูปภาพประดับฝาผนัง
ก็เป็นของสมัยใหม่ ถึงอย่างนั้นบางอย่างก็มีความคลาสสิคหรือความเก่าแก่ผสมอยู่ด้วย อย่างที่นั่งทางด้านในที่ติดกับเคาท์เตอร์ เป็นไม้ทั้งหมด แต่ทางด้านนอก กลับเป็นแนวสมัยใหม่
เพลงที่บรรเลงคลอเบาๆในร้านก็เป็นเพลงบรรเลงคลาสสิค บางอย่างอาจดูไม่เข้ากัน แต่นั่นก็ดึงดูดให้คนเข้าร้านเขาทั้งเพื่อชื่นชมกับบรรยากาศแปลกใหม่และรสชาติของอาหาร


      ไซกะนั่งทำหน้าเบื่อโลกอยู่ในร้านขณะรอคนที่ตนเองเรียกว่า 'เพื่อนสนิท' แต่ตอนนี้อยากจะเลิกคบเต็มที
     ยูนะถอนหายใจหลังจากได้ยินเสียงเดาะลิ้นของคนข้างๆเป็นครั้งที่สิบได้ แต่เธอก็เข้าใจอาการของเพื่อนในตอนนี้
เมื่อคืนก่อน นานะโทรหาไซกะและบอกว่ามีเรื่องที่พูดออกทางโทรศัพท์ไม่ให้ อยากนัดเจอ ตอนนั้นยูนะรู้ได้ทันทีว่าเรื่องอะไร
หลังจากวันที่คาเฟ่หน้าอาโอบะ ยูนะขอให้เธอปิดเป็นความลับกับไซกะจนกว่าจะถึงวันจริง แน่นอนว่าทุกคนคิดว่า ไซกะไม่ยอมแน่ถ้ารู้เข้าว่าจะนัดไปที่ไหนและทำอะไร จึงต้องปิดไว้ และใช้วิธีการของนานะแทน
 

      ผลของการหลอกก็คืออารมณ์ของไซกะที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อนั่นเอง เด็กสาวแผ่รังสีฆ่าฟันออกมาจนคนรอบข้างต่างมองอย่างหวาดๆ รวมถึงทาเครุที่นั่งตรงข้ามด้วย
ชายหนุ่มปาดเหงื่อที่ไหลออกมาทั้งๆที่อากาศภายในร้านไม่ร้อนซักนิด แต่เขากลับรู้สึกถึงไอความร้อนและความเย็นที่แผ่ออกมาจากคนข้างหน้าจนทั้งสั่นและเหงื่อออกพร้อมกัน
 

     ภายในร้านเริ่มคึกคักขึ้นมาบ้างแล้ว ทีมงานเตรียมสถานที่และติดตั้งอุปกรณ์ทั้งหลายเรียบร้อย ดาราหนุ่มและสาวคู่หนึ่งที่ดูแล้วน่าจะเป็นพิธีกร เดินมาจากหลังร้านที่ตอนนี้กลายเป็นห้องแต่งตัวชั่วคราว
ไซกะหันไปมองพร้อมกับทาเครุและยูนะ ดูท่าอีกไม่กี่นานคงจะได้เริ่มการถ่ายทำแล้ว
"ขอโทษที่มาช้า"
ในที่สุด คนที่รอคอยทั้งสองคนก็มาถึง ทาเครุหันไปมองพร้อมกับก้มหัวให้เล็กน้อยเป็นเชิงทักทาย
"กว่าจะมาได้นะ นัดเองแท้ๆ"
ยูนะพูดพร้อมกับทำหน้าบึ้งเล็กน้อย ขยับตัวชิดกับไซกะ เว้นที่ไว้ให้มิกะ ส่วนนานะนั่งติดกับทาเครุ
"เอาน่า แต่ก็ทันไม่ใช่เหรอ"
คนนัดยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี แต่ก็ต้องหุบยิ้มเมื่อหันไปเจอสายตาอาฆาตของเพื่อนสาว
ไซกะส่งสายตาที่สามารถฆ่าคนได้ไปให้โดยไม่ปริปาก นานะต้องรีบเบี่ยงเบนความสนใจไปที่อย่างอื่น หลีกเลี่ยงสายตาอาฆาตนั้น
"อ๊า! อากาศหนาวพร้อมกับหิมะตกแบบนี้ จะดื่มน้ำเย็นไม่ได้นะ ไซกะ"
แก้วชาเย็นที่วางอยู่ข้างๆไซกะกลายเป็นเป้าหนีของนานะไปทันที จริงอยู่ที่อากาศหนาวและหิมะตก แต่ถึงอย่างนั้นสาวผู้เย็นชาเสมอก็ไม่สะทกสะท้านเมื่อต้องดื่มเครื่องดื่มที่ใส่น้ำแข็ง
ไม่ใช่นานะ พนักงานของร้านเองก็ตกใจไม่น้อยเมื่อเด็กสาวเอ่ยปากสั่งชาเย็น
"........"
ไซกะยังคงเงียบ ส่วนนานะได้แต่เกาแก้มพลางหัวเราะ แหะๆ โดยไม่มีคำขอโทษแต่อย่างใด นั่นยิ่งทำให้สาวผู้เย็นชาโกรธมากขึ้น
ความเงียบปกคลุมไปทั้งโต๊ะ ดูเหมือนทุกคนจะรู้สึกผิดกันหมด อย่างน้อยก็ยกเว้นนานะที่ทำไปเพื่อความสนุก แต่ทั้งยูนะ มิกะ และทาเครุ แม้จะไม่ใช่คนทำตามแผนทั้งหมด แต่ก็รู้สึกผิดที่ไม่ยอมบอกความจริงตั้งแต่แรก
นานะรู้เรื่องนี้ดีว่าทุกคนคิดอย่างไร แต่เธอเองก็ได้แต่เถียงอยู่ในใจ 'ก็ถ้าบอกไปตรงๆก็ไม่ยอมมาไม่ใช่รึไง'
 
 
 
      "จะเริ่มถ่ายแล้วนะครับ!"
ตากล้องผู้ทำลายความเงียบของพวกนานะตะโกนบอกพิธีกรชายหญิง ทั้งสองพยักหน้า ปัดเสื้อผ้าและจัดให้เข้าที่ หยิบบทที่เตรียมไว้ให้บนโต๊ะ ยืนหันหน้าไปทางกล้องและยิ้มให้อย่างมืออาชีพ
เสียงนับถอยหลังเริ่มขึ้น การถ่ายเริ่มขึ้นแล้ว
สิ้นเสียงตากล้อง เสียงร้องของสาวๆในร้านที่ทั้งยืนและทั้งที่นั่งอยู่ก็ดังขึ้นอัติโนมัติและพร้อมเพรียงราวกับนัดกันมา แม้แต่มิกะและนานะที่นั่งอยู่ก็ร่วมด้วยเช่นกัน
"เริ่มแล้วนะครับ"
ทาเครุยิ้มน้อยๆและหันไปหาไซกะ เด็กสาวย่อตัวลงก้มดูดหลอดจากแก้วโดยไม่มองไปที่จุดความสนใจของทุกคน ยกสองมือขึ้นเท้าคาง หันหน้าเข้าหากระจกของร้าน มองออกไปข้างนอกอย่างเหม่อลอย
 

      ความโกรธในจิตใจเริ่มหายไปเมื่อมองดูหิมะสีขาวที่อยู่บนพื้นถนนและตามอาคารบ้านเรือน ผู้คนเดินสัญจรไปมา บ้างหันมามองข้างในร้านแล้วเดินจากไป บ้างเดินผ่านโดยไม่สนใจ
ถึงจะเป็นวันที่หิมะตก แต่ถึงอย่างไรก็เป็นวันคริสต์มาส ทั้งสายไฟและสายรุ้ง ต้นคริสต์มาส เสียงเพลง สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในวันนี้ และจะมีไปตลอดจนหมดช่วงปีใหม่หรือต้นเดือนมกราคม
      เมื่อคิดได้ว่าวันแบบนี้ควรจะมีความสุขและสนุกไปกับมัน ไซกะก็เผยยิ้มน้อยๆให้กับความคิดของตัวเอง...








      ประตูที่เชื่อมทางไปสู่ข้างหลังร้าน ห้องแต่งตัวและเตรียมตัวชั่วคราวของกองถ่ายรายการบันเทิง นาจิที่ยืนชะโงกหน้าออกมาดู แม้เพียงน้อยนิดผ่านช่องว่างของประตูเพื่อไม่ให้กลุ่มคนดูเห็นพวกเขา
แต่ก็ทำให้เขาสามารถเห็นทางหน้าร้านได้
"คนเยอะจังแฮะ"
เขาพูด แต่ยังคงกวาดสายตาไปทั่วๆเท่าที่ทำได้ ตอนนี้พิธีกรทั้งคู่กำลังสัมภาษณ์เจ้าของร้านกาแฟที่เอื้อสถานที่ถ่ายทำอยู่ และเหลือเวลาอีกประมาณสิบห้านาทีจะถึงตาของพวกเขาหรือแขกรับเชิญ
และในที่สุด สายตาก็หยุดไปที่เด็กผู้หญิงกลุ่มหนึ่ง กลุ่มที่เป็นเป้าหมายของเขานั่นเอง
"พวกนานะจังมาด้วย ดีแล้วที่ชวนมา"
นาจิพูดและยิ้มให้กับตัวเอง
"ชวนเองแท้ๆ เขาก็มาสิครับ แฟนคลับคุณขนาดนั้น"
ชิกิยืนอยู่ข้างหลังนักร้องนำของวง พูดด้วยเสียงเรียบๆ ไม่สนใจกับอาการตื่นเต้นนิดหน่อยของนาจิ
นักร้องนำหันมาทำหน้ามุ่ยในเพื่อนพลางบ่นไปด้วยเบาๆ แต่ก็ดังพอที่จะให้ชิกิได้ยิน "ก็เพราะชวนแล้วมาถึงได้ดีใจไงเล่า"
"อีกห้านาทีจะถึงคิวของเราแล้ว ไปเตรียมตัวเถอะครับ"
ชิกิทิ้งท้ายก่อนจะเดินไปที่ห้องเตรียมตัว ทิ้งให้นาจิยืนทำหน้าบึ้งเป็นเด็กๆไว้

      ในบรรดาสมาชิกทั้งหมดของออซ(ไม่รวมสึบาสะ) ชิกิถือว่าเป็นคนที่จริงจังกับทุกเรื่องมากที่สุด ทั้งเรื่องงาน เรียน และอื่นๆ เมื่อทำงาน เขาจะกลายเป็นเหมือนบอสใหญ่แทนมิวะที่เป็นหัวหน้าวง
บางครั้งที่มิวะและนาจิทำงานอย่างไม่จริงจัง ชิกิก็จะเป็นคนที่คอยเตือนเสมอ แต่โดยปกติแล้วจะด่าซะมากกว่า







      "ต่อไป ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย...แขกรับเชิญของเรานั่นเอง!!"
พิธีกรชายพูดจบ เสียงกรี๊ดของสาวๆยิ่งดังสนั่น บ่งบอกว่านี่เป็นเป้าหมายของพวกเธอที่มาในวันนี้อยู่ที่แขกรับเชิญนั่นเอง
"งั้นก็พบกับพวกเขาได้เลย ฮารุยามะ ริน และ คิราฮาระ อายาเนะ!!"
เศษเสี้ยวของผู้ชมที่เป็นผู้ชายช่วยกันส่งเสียงให้กับสองดาราสาว แต่ไม่ได้มีแค่ผู้ชายอย่างเดียว ผู้หญิงบางกลุ่มที่ชื่นชอบก็ยังมีอยู่เช่นกัน
แต่บางกลุ่มกลับทำหน้าราวกับว่าเห็นของน่ารังเกียจเมื่อ ฮารุยามะ ริน เดินออกมา
 

      ฮารุยามะ ริน เป็นนางแบบสาวและนักแสดง เธอเป็นคนสวยแบบที่ชายหนุ่มต้องการ ผิวขาวเนียน แก้มและริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ ดวงตากลมลึกน่าหลงใหล ผมสีเหลืองอ่อนดัดเป็นลอน
รูปร่างภายนอกสมเป็นนางแบบ หน้าอกไม่ใหญ่ไม่เล็กจนเกินไป เอวคอด สะโพกผาย แขนและขาเรียวเล็ก ชุดเดรสสชมพูอ่อนที่เธอใส่อยู่ยิ่งเสริมความน่ารักให้กับตัวของนางแบบคนนี้
"ยี๋ ยัยผู้หญิงน่ารังเกียจ!!"
"ไปไกลๆไป๊ ชิ่ว!!"
หนึ่งในเสียงตอบรับของริน และนั่นทำให้ไซกะต้องหันหน้าจากภายนอกกลับมาดูที่คนถูกว่า ครั้งแรกที่เห็นเธอยอมรับว่า รินเป็นผู้หญิงที่สวยมากจริงๆ แต่เป็นความสวยที่แตกต่างจากอายาเนะ
 
 
 
 
      คิราฮาระ อายาเนะ ไม่ใช่นางแบบ เธอเป็นนักร้องขวัญใจวัยรุ่นคนหนึ่งที่ยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้นเหมือนพวกไซกะ แต่ความน่ารักของอายาเนะเป็นความน่ารักเหมือนสาววัยรุ่นทั่วไป
ผิวขาวธรรมชาติ ใบหน้าถูกแต่งแบบอ่อนๆ ปลายผมยาวสีดำดัดเป็นลอน แต่มันถูกปล่อยตามธรรมชาติ ไม่มีการตกแต่งใดๆ แม้แต่ชุดที่ใส่ อายาเนะใส่เสื้อมีฮู้ดสีขาวแขนยาวและมีเสื้อคลุมแขนสั้นอีกชั้นสีฟ้าและกางเกงยีนส์สีน้ำเงิน
เหมือนชุดออกไปข้างนอกธรรมดา เรียกได้ว่า รูปแบบของอายาเนะคือ ความเป็นธรรมชาติ  และนั่นเป็นสิ่งที่ไซกะเห็นแตกต่างจากริน
"มีคนไม่ชอบรินอยู่เหมือนกันนะเนี่ย"
นานะว่า สายตายังจับจ้องอยู่ที่สองดาราสาว แต่คำพูดของพิธีกรต่อมาทำให้เธอต้องเปลี่ยนเป้าสายตา
"และสุดท้าย คนที่สาวๆรอคอยมากที่สุด ออซ!!!!"
หนุ่มๆที่ถูกเรียกเดินออกมา เรียงจาก นาจิ นักร้องนำ นัตสึโนะ มือเบส ชิกิ มือคีย์บอร์ด และมิวะ มือกลองและหัวหน้าวง
เสียงกรี๊ดดังสลั่นลั่นร้าน จนไซกะต้องเลื่อนสองมือที่เท้าคางอยู่ขึ้นไปปิดหู จนกระทั่งเสียงค่อยๆเงียบไป
"มาแล้วๆๆๆ"
"มิวะคุงงงงง"
"อร๊าง~"
นั่นคือ ยูนะ มิกะ และนานะ ตามลำดับ ไซกะผละออกจากหลอด มองไปยังกลุ่มเป้าหมายของเสียงกรี๊ดเมื่อครู่ ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ก่อนจะหันกลับไปมองข้างนอกอีกครั้ง
ส่วนทาเครุมีอยู่เพียงคนเดียวที่ทำให้เขาจ้องมองอย่างไม่ละสายตา
 
 
      พิธีกรทั้งสองหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเมื่อกลุ่มชายหนุ่มเดินมานั่ง พวกเขานั่งกันอยู่เป็นครึ่งวงกลม เยื้องกับโต๊ะของพวกนานะ แต่นั่นไม่เป็นอุปสรรคเลยแม้แต่น้อย นาจิหันมาทางพวกนานะ แล้วโบกมือเป็นเชิงทักทาย
ทำให้สาวๆที่อยู่ในบริเวณกรีดร้องกันยกใหญ่
"นาจิคุงงงงงงงงง!!!!"
นานะที่เทบจะละลายอยู่แล้วร้องออกมาอย่างลืมตัว หน้าร้อนฉ่าและแดงก่ำ มิกะกับยูนะเองก็ไม่ต่างกับนานะ แม้จะไม่ได้คลั่งที่ตัวนาจิ แต่ถ้ามีคนหน้าตาดีโบกมือมาให้ในบริเวณที่อยู่ มันย่อมต้องดีใจอยู่แล้ว
และดูเหมือนว่าโชคจะเข้าข้าง หรือเพราะความเป็นส่วนตัวของทาเครุกับทุกคนในออซก็ไม่รู้ได้ นัทซึโนะและมิวะ หันมาทางพวกเธอ ยิ้มและโบกมือให้เช่นกัน
"มองมาทางนี้ด้วยล่ะ!!"
"จ..จริงด้วย"
คราวนี้ไม่ใช่แค่มิกะและยูนะที่กำลังจะละลายไปตามนานะ สาวๆคนอื่นๆที่ทนรับออร่าไม่ไหวต่างพากันล้มพับไปตามๆกัน
"งี่เง่า"
ไซกะขมวดคิ้วแล้วพูดออกมาเบาๆ เธอเป็นคนเดียวในโต๊ะ